نوروزخوانی در ایران

                                                           نوروز خوانی در ایران

گویل، ددویل عزیزم:

            عی شریف تون موارک        عیدتون منه عیدل      وا دل خش و طوه خش


دلتون شاد و بهاری با ،غم و تهلی تی تون نیا ،عمرتون بمنه سالها ، غم زه خاطرتون دیر با
بی قضا، بی بلا
هونه تون آباد،پر و پیمون ، دلتون پر ز امید و ایمون
تنه تون سالم ،بخت بلند، همیشه واتون بوه لوخند
رزقتون حلال و غلوه ،کارتون عالی و سکه
غله تون پر و گر ، گله تون سر و مر
همیشه وه خیر و گل گشت

یه  بغل نرگس و باوینه                        یه توربه چویل و پینه
یه شاخه گل ناز ارزن                           گل بادوم و نسترن
یه نفس بوی کلوس و بن سور             یک دسه تره وا گلای سور                     تقدیمه وه همتون

کارآوا(2)-برزی یری یا برزیگری

                                                          کارآوا (2)- برزی یری یا برزیگری

یکی برزیگری نالون در این دشت
به چشم خون‌فشان آلاله می‌کشت
همی کشت و همی گفت ای دریغا   
که باید کشتن و هشتن در این دشت       بابا طاهر

از گذشته های دور بختیاری ها زندگی کوچنده ای داشته اند, فصل سرما در دشت های خوزستان و تابستان ها را در ارتفاعات زاگرس میانی سپری می کردند. بسیاری از کوچندگان در کنار دامداری و رمه گردانی به کار کشاورزی نیز مبادرت می کردندهم در ییلاق و هم در قشلاق کشت و زرع داشتند. اما فصل برداشت محصول با مالکنون وکوچ تداخل داشت. وقتی عشایر در ماه اردیبهشت آهنگ کوچ می کردند هنوز محصول کشاورزی سرپا و موسم درو و برداشت نرسیده بود. اما ایل مجبور بود طبق عادت سالانه خود را به مراتع و چشمه سارها در مناطق کوهستانی برساند. از آن سو ساختار اجتماعی زندگی ایلی مبتنی برخانواده و متکی به آن بود.برای یک ایلیاتی باارزش تر از خانواده نبود. ناگوارترین و تلخ ترین صحنه زندگی یک ایلیاتی دوری از خانه،خانواده و خویشان بود.

جو,گندم,کاه ,سه محصول راهبردی برای هر ایلیاتی. اهمیت این محصولات به اندازه ای بود که وی را مجبور می کرد بماند,گرما طاقت فرسای گرمسیر ، گزند و آسیب حشرات گزنده و حیوانات درنده را به جان بخرد و اندوه دوری و فراق عزیزان را تحمل کند. , تا در این زندگی خودگردان ,با برداشت محصول,بخشی از قوت خود و احشامش را فراهم سازد.

گاگریوها و غمانه های بختیاری

                                                             گاگریو ها و غمانه های بختیاری

سور و سوگ دو پدیده و واقعیت مهم در زندگی اجتماعی بشر است که خاستگاه و مبنای عادات ، رسوم ، باورها و آیین های فراوانی شده اند. این رسوم و سنن که با مراحل گذر زندگی اجتماعی در پیوند می باشند ، در بافتها و ساختارهای سنتی پررنگ تر ، طولانی تر و مفصل تر برگزار می شوند. در میان بختیاری ها نیز که هنوز به سنن و رسوم گذشته دلبستگی و تعلق خاطر فراوان نشان داده می شود ، سور و سوگ جایگاه ویژه ای دارد. سوگ و عزاداری  مهمترین ، عمومی ترین ، مفصل ترین ،بزرگ ترین ، طولانی ترین ، شلوغ ترین و پرهزینه ترین رسم و سنت در میان بختیاری ها قلمداد می شود. تجلیل و نکوداشت  مقام درگذشتگان در میان بختیاری ها بسیار حائز اهمیت و مورد توجه است. در این راستا برای تامین این غرض و امر مهم رسوم و آیین های گوناگونی در بین آنان متداول شده است. یکی از این رسوم و سنتها «گاگریو خوانی» در مراسم عزاداری و سوگواری است.

درباره ما

تازه‌های کتاب

 کتاب «نخستین جرعه از این جام» میزبانی و قهرمانی تیم ملی فوتبال ایران در جام ملت های آسیا (۱۳۴۷-۱۹۶۸) را از زوایای سیاسی-اجتماعی و ورزشی با نگاهی تازه مورد کنکاش قرار داده است.
 شیمبار (شیم بار) جلگه گرمسیری شیمبار در شمال خوزستان واقع گردیده و تقریباً نزدیک به نقطه صفر مرزی بین استان خوزستان و چهار محال بختیاری قرار دارد. این منطقه گردشگری از توابع بخش چلو شهرستان اندیکا می باشد که در 45 کیلومتری شهر قلعه خواجه  و یکصد کیلومتری مسجدسلیمان و220 کیلومتری اهواز است.  
 «فراز و فرود ایل کیان ارثی با تاکید بر ظهور و سقوط محمدتقی خان بختیاری» عنوان کتابی است که توسط مصطفی علیزاده گل سفیدی به نگارش درآمده و آماده چاپ شده است. در این کتاب با استناد به منابع مختلف تاریخی به بررسی ایل کیان ارثی و روسای آن از دوره صفویه تا 50 سال پیش پرداخته و شامل 5 فصل به شرح ذیل است: