مردی که با دنیا کاری نداشت

برای سردار شهید حاج علی نوری ممبینی

هیجدهم خرداد ماه سالگرد شهادت سردار شهید حاج علی نوری ممبینی است. شهیدی که جبهه های جنوب و کوههای بلند غرب شاهد خلق شگفتیها و دلاوریهای او بودند. همه او را می شناسند. ساده و صمیمی بود. چهره ای بشاش و خندان داشت و رفتاری از سر تواضع و فروتنی ، در عین حال صلابت و استواری از چهره او نمایان بود. روستازاده ای از میداوود ، در یک خانواده نسبتاً فقیر روستایی ولی شریف ، اصیل و مومن متولد شده بود و صداقت و صفا ، سادگی و پاکی و دلیری را از روستا به ارث برده بود. شهید نوری ممبینی نه تنها طالب دنیا نبود بلکه دنیا را خوار می شمرد و همانند مولایش علی (ع) دنیاگرایی را سه طلاقه کرده بود. هرگز پست و مقام او را تحت تاثیر خود قرار نداد زیرا که او مسئولیت را برای رضای خدا و انجام تکلیف و وظیفه می پذیرفت. چه آن وقت که فعالانه وارد جهادسازندگی شد ، چه زمانی که در کسوت شریف معلمی درآمد و چه آن موقع که فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایذه بود.

حرکات و رفتارش سرشار از تواضع و وقار ، در عمل نیز بسیار پرتلاش و سخت کوش بود. دفتر کارش سادگی ، اخلاص و صفا را معنی می کرد و تجسم عینی صمیمیت ، مهربانی و صداقت بود ، عشق خدمت به مردم ، دفاع از ارزشها و حفظ حرمت انسانها را جایگزین روابط خشک اداری و کاغذ بازی کرده بود. شهید نوری ظاهری آراسته ، آرام ، ساده و روحیه ای سرشار از محبت و صمیمیت و نشاط داشت.سادگی زندگی او و بی ریا بودنش زبانزد همه بود.شهید نوری را همه دوست داشتند در برخورد با دیگران همیشه خندان بود. آنقدر متین و باوقار بود که هر کس فقط یک بار با او برخورد می کرد ، شیفته ی اخلاق او می شد. بیانی دلنشین و گرم داشت به شیوایی سخنرانی می کرد ، گویی هنوز صدای گرم او را در مسجد جامع ایذه می شنوم که بسیار با جذبه و شور سخن می گفت. کلامش نافذ و گیرا بود ، در عین حال با صراحت و سوز صحبت می کرد. سخنانش بوی ولایت می داد. بوی عشق به اسلام ، پیامبر(ص) و اهل بیت. حاج علی عاشق امام حسین (ع) بود و استمرار حرکت مولایش حسین را در حجت زمان خود امام خمینی(ره) یافته بود به همین علت نیز از خیل سرداران او گشت و در راه اهداف حضرت امام ، ایثار و جانفشانی نمود. از مصادیق بارز مجاهدانی بود که در راه انقلاب و دفاع از آرمانهای امام و شهدا و احیای ارزشهای مکتب اسلام ، جان عزیزش آن شیرین ترین گوهر وجودش را تقدیم نمود. او که در مکتب امام حسین (ع) درس شهادت و رشادت و ایثار خوانده بود ، در تاریخ 18/3/1272 موفق به اخذ درجه رفیع شهادت گردید. یاد و خاطره اش گرامی و راهش پر رهرو باد.

دیدگاه‌ها   

 
+1 # سیدعارف رحمانی 1393-02-13 07:04
خداوندروح شریفش راباانبیاء واولیاء محشوربگردانددرز مینه تحلیل سیاسی وسخنوری یکی ازبهترینهابودآخ رین باری که دیدمش دربستروتحت شیمی درمان بودنورانی شده بودروحش شادویادش گرامی باد
پاسخ دادن
 
 
0 # عبدالله 1394-02-17 21:49
با سلام و خدا قوت
همه مطالبی که در مورد این شهید بزرگوار نوشتید صحیح است. امااسم دقیق ایشان علی یار نوری ممبینی است.
با ایشان از سال 60 در باغملک آشنا شدم. البته خودم هم بختیاری هستم که در اهواز بزرگ شدم و کمتر بچه های منطقه را می شناختم. تا اینکه در سال 60 با فوق دیپلم ریاضی به استخدام آموزش و پرورش با غملک در آمدم و رفاقت ماآغاز شد. او نیز معلم بود و قبل از آنکه به سپاه پاسداران منتقل شود معلم و مدتی هم رییس دبستان دکتر شریعتی میداوود بود. بارها در عملیات های مختلف حضور داشت و مجروح شد. در اثراستنشاق گازهای شیمیایی در عملیات مختلف چانباز شیمیو شد و در نهایت به لقاءالله پیوست. خاطرات زیادی در باره او بین دوستان وجود دارد.
با احترام قدرت الله رشیدی پور
سرپرست سابق آموزشو پرورش خوزستان
پاسخ دادن
 

نوشتن دیدگاه

* نمایش نظرات به منزله تائید آنها نمی‌باشد.
* مسئولیت نظر با کاربر می‌باشد.
* ایمیل فعال خود را وارد نمایید.
* در صورت امکان نام و شهرت خود را کامل وارد کنید.


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

درباره ما

تازه‌های کتاب

 کتاب «نخستین جرعه از این جام» میزبانی و قهرمانی تیم ملی فوتبال ایران در جام ملت های آسیا (۱۳۴۷-۱۹۶۸) را از زوایای سیاسی-اجتماعی و ورزشی با نگاهی تازه مورد کنکاش قرار داده است.
 شیمبار (شیم بار) جلگه گرمسیری شیمبار در شمال خوزستان واقع گردیده و تقریباً نزدیک به نقطه صفر مرزی بین استان خوزستان و چهار محال بختیاری قرار دارد. این منطقه گردشگری از توابع بخش چلو شهرستان اندیکا می باشد که در 45 کیلومتری شهر قلعه خواجه  و یکصد کیلومتری مسجدسلیمان و220 کیلومتری اهواز است.  
 «فراز و فرود ایل کیان ارثی با تاکید بر ظهور و سقوط محمدتقی خان بختیاری» عنوان کتابی است که توسط مصطفی علیزاده گل سفیدی به نگارش درآمده و آماده چاپ شده است. در این کتاب با استناد به منابع مختلف تاریخی به بررسی ایل کیان ارثی و روسای آن از دوره صفویه تا 50 سال پیش پرداخته و شامل 5 فصل به شرح ذیل است: